De opkomst van het camperleven.

 

Er zijn nog maar een paar mensen over die weten hoe het was.

 

Hoe het allemaal begon en daardoor de hype van nu geworden is.

 

Watskeburt ? Dan?

 

Door de maatschappelijke ontwikkelingen is het bezitten van een camper voor velen een must geworden.

Eindelijk! Hè hè, we doen mee.

Vrijheid! Is het reclame woord, en wie wil dit niet?

 

Aan de verwachtingen van de 'nieuweling op camperreis' zijn vaak teleurstellingen gekoppeld.

“De Vrijheid”, is niet meer.

Het is in een 3 woorden zin te omschrijven.

'Te druk geworden.'

 

Een tip ; omarm het gene wat er nog wel is. Ook dit kan zomaar snel veranderen. Niets is meer zeker.

 

Vaak bekruipt me het gevoel van heimwee.

Hoe graag had ik het camperleven van voor de covid crisis in lengte van dagen voortgezet.

Ook met de aantallen campers die zo rond 1980 onderweg waren.

 

Allemaal luchtbelwensen, het lijkt mij nu verstandig om te kijken naar wat ik heb, en me verder maar niet druk maken over wat ik zou willen.

Dat heb ik me in ieder geval voorgenomen.

De buitenwereld heb je niet meer in de hand.

Gezondheid is het enige wat telt.

Als je morgen hoort dat je kanker hebt kan het zomaar over zijn.

Geld is dan een luchtbel.

Daar zit het geluk niet in.

Laat ik niet hypocriet zijn, ik hou ook van mooie dingen, maar ik ben liever gelukkig met vrienden en een mooie plek voor de camper, om tijdelijk te wonen.

Slapen met alle comfort midden in de natuur bijvoorbeeld.

 

Daar zijn natuurlijk ook weer vele privémeningen over.

Een deel van het probleem lijkt mij dat er een soort gedachtegoed bestaat dat je alles moet kunnen zeggen,

ongeacht wie je kwetst, beledigd of voor het hoofd stoot.

Dat gebeurd dan vooral achter een toetsenbord vandaan op Twitter, Facebook, Instagram, en andere camperforums.

 

Ik constateer ook dat mensen snel leren te vertrouwen op technologie in plaats van hun eigen gevoel.

 

"Om van de stad naar het vliegveld te komen, vertrouwde je vroeger op gevoel en instinct. Nu gebruik je Google Maps.

 

Mensen leren dus daar op te vertrouwen en niet meer op hun eigen gevoel, waardoor ze niet meer in staat zijn om op basis van eigen kennis en kunde te navigeren."

 

Nu nadert ook het einde voor het idee dat de mens autonoom is en een vrije wil heeft, denk ik.

 "In de 21e eeuw zal de hoogste autoriteit terugkeren naar de clouds, en daar bedoel ik niet God mee, maar de clouds van Microsoft, Google en Facebook."

Ik zou niet totaal afhankelijk van technologie willen zijn. maar het komt er wel snel aan.

 

Met alle data van die bedrijven zullen er algoritmes worden ontwikkeld door kunstmatige intelligentie,

die mensen begrijpen. "Die mijn gevoelens beter kennen, dan ik ze zelf ken.

Zo komt er steeds meer beslissingsbevoegdheid te liggen bij algoritmes in plaats van bij mijn gevoel."

 

Maar .....oh oh.

 

Ik heb afgelopen week de routeplanner van Sygic gedownload op mijn Android telefoon, en gekocht.

Makkelijk werkt goed samen met park4night en de Nkc app.

 

Ook deze globetrotter familie is dus gezwicht voor de bestaande technologie.

Handig maar het uitzoeken van een route is/was ook leuk.

 

Mocht het u interesseren ik heb net het artikel over Cullera geupdate met een fotocollage en uitleg.

 

Iedereen heeft wel een verhaal.

Groots en meeslepend of klein en ontroerend.

Dit was het mijne voor vandaag.

 

P.S.

Zo spannend of we volgende week de 15ᵉ een gedeeltelijke reisvrijheid terug krijgen in Europa.

Eigenlijk ben ik bang dat het naar de 21ᵉ juni opschuifd, of nog erger 1 Juni.

Ligt eigenlijk aan Frankrijk die tot op nu 10 juni 2020, nog geen beslissing genomen heeft om Nederlanders

wel of niet toe te laten.

 

 

Groet Bram

 

 

Ik wil meer van Bram lezen