Mensen zijn geneigd aan te nemen dat anderen hetzelfde denken, vinden, voelen en doen als zijzelf.

Dit is dan ook gelijk het punt waardoor er nog al eens onenigheid kan ontstaan tussen camperaars.

 

Een waarheid als een koe is,

'gemakzucht altijd zal overheersen'.

 

Ofwel daar zit vaak het knelpunt.

Voorbeeld?

Camper 1 heeft een volle vuilniszak, en ziet een heel klein vuilbakje vlakbij wat echter al vol zit.

Hij propt toch zijn afval erbij en als dit niet lukt, zet hij zijn vuilniszak naast het kleine vuilbakje.

 

Camper 2 die er naast staat ergert zich daar groen en geel aan, omdat er een klein stukje verder een vuilcontainer staat.

Als ! — gebeurt zelden — de vuilnis verspreider daarop aangesproken wordt, trekt die in 95% zijn schouders op en vindt de ander maar een debiel.

 

Ik wordt er tegenwoordig toch wel lacherig van, als ik de manier zie hoe wij met het begrip Europese camper solidariteit omgaan.

Zo zijn er velen dingen die door de cultuur verschillen  ergernissen opwekken, en ik geef grif toe:

Vroeger maakte ik me ergens wel eens vreselijk druk om, tegenwoordig interesseert het mij geen reet meer.

Iedereen doet maar.

 

Ik spreek 5 talen redelijk tot vloeiend en als je dan ook nog bijna 40 jaar lang tussen campers vertoefd,

in alle talen met ze gesproken heb, dan kom je tot de conclusie dat je  het bijna allemaal al eens meegemaakt heb.

 

En ook in het buitenland geld; gemakzucht zal altijd overheersen'.

Uitzondering daar gelaten.

 

Ik ken het gevoel van machteloosheid ,waar zo vaak over gesproken wordt als iemand ergens schijt aan heeft.

 

Er is inmiddels genoeg over camping gedrag geschreven, en dus zou ik slechts in herhaling van een herhaling kunnen vallen,

maar soms ontkom je niet aan herhalingen.

We ( hier bedoel ik de ouderen mee) zijn ook veel aan het veranderen in ons gedrag naar elkaar toe.

 

Vooral door het corona tijdperk is het motto 'laat me met rust'

Want je mag alles zeggen. Maar het hoeft niet!

We wantrouwen vrijwel iedereen om ons heen.

 

Toch is bij velen camperaars de aanwezigheid van anderen  een factor van belang.

Ben je netjes gekleed en heb je een conventioneel kapsel, plus een nette camper dan krijg je al gauw een goede beoordeling.

Maar oh wee als je daar niet aan voldoet.

Gelukkig maar dat 'blikken' niet kunnen doden...en ze er doperwten enzo in stoppen.

Persoonlijk heb ik weer leuke nieuwe kennissen opgedaan, die niet aan het standaard profiel voldoen

van de  gemiddelde prostaatdruppelaar en Tinalady’s  pensionados in hun Campers.

Ik ben redelijk optimistisch.

Deze generatie campers zal zich aanpassen aan de veranderde omstandigheden.

Als je niet beter, weet mis je niks ook.

Opnieuw gaan leren omgaan met elkaar, en als je er voor open staat lukt dat prima.

 

De camperregeltjesfetsjisten van voor de corona crisis kunnen de spreekwoordelijke pot op,

er ontwikkelt zich vanzelf een nieuwe jonge generatie camper rijders.

Weg met al die oude, en belangrijke hotemetoten in clubs en adviesorganen, die nu regelmakers zijn.

Tijd voor een nieuwe jonge generatie, met frisse ideeën.

Van mij mag het.

 

 

Groet Bram

 

 

Ik wil meer lezen en klik op deze zin

 

 

Ook namens u,  de lezers, bedank ik

Marc Edelstein en C. Zegwaard voor hun donatie’s.

aan deze site, zodat ik euroneutraal mijn verhalen

kan publiceren.

Wilt u mij ook steunen?

Via uw bank creditcard of paypal?

Kik hierop “Doneren

Fijn als u de moeite neemt.