Onderweg
22 Mei 2009
De zon schijnt al de hele week uitbundig, en we staan op een mooie gedoogplaats.
In de bossen en net achter de duinen, waar achter een enorm
strand schuilgaat.
Bijna alle overwinteraars zijn naar huis en de sfeer, onder
de paar aanwezige campers is dan ook die van “waar gaat u heen? en waar komt u
vandaan?”.
Het valt mij op dat (zomer) campers minder vergeetachtig
zijn.
Stel je zo´n vraag aan een overwinteraar, dan weten toch enorm
veel mensen niet waar ze vandaan kwamen, en waar ze naar toe gaan.
Of het de leeftijd is?
Afijn de zomer campers hebben daar geen last van en de poi´s
(Routeplanner) worden geruild, en op de landkaarten worden ijverig plaatsjes
aangekruist.
Luifels,vloerkleden, bbq´s en stoeltjes, heel de handel komt
uit de camper en verdwijnt er ´s avonds weer in.
Er komt niemand de ander corrigeren, zoals in de winter, met
kreten als “dat mag niet----dadelijk worden we door uw schuld weggestuurd”
Ik wilde een kippetje op de gasgrill leggen, maar helaas was
mijn campinggas flesje leeg.
Nu doe ik al jaren dit soort flesjes vullen via een grotere
11 kilo butaan gasfles.
Ik heb daarvoor een hoge druk gasslang met twee afsluitbare
verbindingen voor de flessen. De grote fles hang ik op zijn kop, de kleine zet
ik op een weegschaal, verbindt de twee met elkaar met de hoge druk gasslang en
open de afsluiters, en het kleine flesje loopt vanzelf vol met vloeibaar gas.
Als het dan “op gewicht” is koppel ik de hele handel weer af.
Simpel genoeg.
Omdat er, na het vullen van het flesje, nog een rest
hoeveelheid gas in de grotere fles zat, heb ik deze aan mijn autogastank
gekoppeld, ook via een speciale aansluiting.
“Normaal” komen er dan wel wat Campers kijken en informeren
wat ik aan het doen ben.
Ik vertel dan elke keer weer trouw hoe het systeem werkt, en
wat er niet werkt.
Helaas deze keer kwam er een stok oude Duitser, die vanaf
hij aangekomen was, op zijn stoeltje naar ons zat te kijken, (trouwens tot
grote irritatie van mijn vrouw) naar mij toe, en begon natuurlijk gelijk in het
Duits, dat wat ik deed niet ging, ofwel niet werkte!!!!
Hij bralde dit op een agressieve toon, en wekte daardoor,
bij mij, gelijk al een antipathie tegen hem op.
Zo benader je geen vreemde.
Ik gaf hem dus onmiddellijk gelijk, en zei verder tegen hem,
dat ik zijn mening gehoord had, en dat ik verder geen zin had in een discussie
met hem.
Ik vroeg hem derhalve of hij zo aardig wilde zijn om mij
verder met rust te laten, en weg te gaan.(Ik spreek vloeiend Duits)
Helaas, het was er één van vroeger (1940-1945), en die laten
zich niet zomaar wegsturen
Hij brulde maar door over dat hij in Marokko geweest was en
dat op de Marokkaanse gasfabriek het ook niet lukte. Dat er drukventielen in de
tank zaten, enzovoort ….blabla !! Ondanks mijn herhaaldelijke pogingen om hem
te vertellen dat ik totaal niet geïnteresseerd was in zijn verhaal, en er geen
reden bestond om mijzelf te bewijzen tegenover hem, bleef hij maar doorgaan en
haalde eigenlijk het bloed onder mijn nagels vandaan.
Uiteindelijk was de fles inhoud in mijn autogastank gelopen
en ik kon de man laten zien dat mijn gasfles leeg was.
Nog niet overtuigd dat de fles leeg was, vertrok hij
uiteindelijk weer naar zijn Camper en ging weer naar ons zitten staren.
De man had dus mijn humeur danig verziekt.
Waar halen sommige mensen toch de brutaliteit vandaan om te
blijven staan oreren, over hun vermeende gelijk, als er tegen hen verteld wordt
dat hun mening als kennisgeving is aangehoord, en of ze alstublieft willen
vertrekken, en mij met rust willen laten. Zelfs Jehova getuigen (bekende
volhouders) respecteren dit.
Vanwege het staren naar ons, mijn camper wat schever
geparkeerd. Maar daar had hij de volgende dag alweer een oplossing voor. Gewoon
5 meter van zijn Camper gaan zitten, zodat hij ons toch kon bekijken.
Nou ja hij geniet er maar van.
Duitsland scoorde dus geen punten, met deze meneer.
MB