Ontvangen 13 Juni 2009
Diversiteit met vrij staan
is ook leuk.
Kon deze site nog niet.
Leuk en veel onderwerpen.
Ik wil er ook wat aan toevoegen.
Wij gaan regelmatig op stap en hebben een kleine Ford Transit omgebouwd tot ons avonturen huisje.
Wij zijn nu, ook eens aan de kust van de Algarve (Portugal) gaan kijken en…….. wij vinden het niets al die drukte. Het is op dit moment 35 graden (schaduw) 12 Juni 2009 en we parkeren tegenover de Camping op een parkeerterrein, in Monte Gordo
Dit adres had ik via één van de verhalen op deze site.
Als dit “het nu is” De auto´s en Campers worden hier haast op elkaar gestapeld, zo vol is het hier, en de herrie gaat de hele nacht door, met feestende vakantiegangers.
Al gezegd te hebben dat wij die waanzinnige drukte hier helemaal niets vinden, gaan wij maar snel het binnenland van Portugal in.
Maar je moet die drukte een keer meegemaakt hebben om te weten dat je er niet van houdt
Voor ons is het altijd weer een ander avontuur om op de paden en ongecultiveerde wegen te rijden, en maar af te wachten waar we terecht komen, en wat we meemaken.
Bijvoorbeeld op de heenweg hier naartoe zijn we in reden we over een landweg, toen we daar een man als een gek met zijn T-shirt stond te zwaaien.
Toen we bij de man stopte constateerde we met schrik dat hij aangevallen was door een zwerm bijen.
Hij was langs een aantal bijenkorven gefietst, en toen aangevallen.
We hebben de man snel naar het volgende dorp gebracht, en hopelijk komt het allemaal weer goed met hem. Ik zou niet weten hoeveel bulten hij op zijn lichaam, en gezicht had maar het moet vreselijk pijn gedaan hebben.
Sinds die ervaring kijken wij goed in de rondte als we parkeren voor de nacht, of er geen bijenkorven in de buurt staan.
Wij overnachten trouwens altijd “ergens” en hebben nooit problemen.
Je moet natuurlijk wel je verstand gebruiken.
Is het regenachtig of is er regen voorspeld dan gaan we niet bij die idyllische rivier staan.
Die kan in Spanje en in Portugal en Frankrijk in een mum van tijd aanzwellen tot een alles vernietigende waterstroom, die met gemak uw Camper meesleept.
Wij hebben deze reis ook een nacht vastgezeten, in de modder.
Dat was in Catelonië .
We volgen daar een bosweg, en ik dacht dat die ons naar Ainsa zou brengen.
Op een gegeven moment kwam ik bij een wegafsluiting doormiddel van een slagboom, die echter omhoog stond.
Stom genoeg reed ik door en de weg werd steeds slechter. Ik kwam op een gegeven moment bij een modderpoel en presteerde het om er doorheen te rijden.
Het pad eindigde bij een berghut/café waar de chorizo aan het plavond hing en er wat bergbeklimmers aan de bar stonden te hangen.
Ze waren niet blij om ons te zien, omdat het verboden voor auto´s was, ondanks dat ik toch de sporen van een 4X4 gevolgd had.
Er was geen ander alternatief dan maar te keren, en weer terug te rijden. Helaas lukte het niet om deze keer door de modderpoel te komen en ik bleef dus midden in de poel steken.
Het lukte niet om “eruit te komen” voor de nacht viel dus nood gedwongen zijn we na een stevige borrel onder de lakens gekropen.
De volgende dag heb ik uren lopen tobben met wielen opkrikken en stenen eronder enzo voort.
Ik was net mijn rugzak aan het inpakken, om dan maar lopend de hulp van een tractor of zoiets te zien te vinden toen,
U wil het niet geloven ……maar er kwam een groep van 6 Duitse Backpackers aan lopen.
Gelukkig dacht ik hulp. Nou vergeet het maar. Het enige wat deze “heren” konden was tegen mij tekeer gaan dat ik in een natuurpark was en dat auto´s verboden waren en dat ik maar moest zien hoe ik hieruit kwam.
Met een groet van de bekende middelvingers liepen ze door.
Ongelofelijk maar waar……. even later kwamen er twee Spaanse bergbeklimmers aan lopen, en deze begonnen gelijk takken af te zagen en een alternatieve weg te construeren. Met hun touwen en met wat ze ook maar konden verzinnen, lukte het om onze Camper uit de modder te krijgen. Ik kon ze niet genoeg bedanken.
Hoe verschillend kunnen de volkeren toch zijn!!
Een draagbare lier is de eerst volgende aankoop voor mij.
Ook zijn we ´s avonds wel eens geschrokken. Ik dacht dat ik pistool schoten hoorde.
Toen ik op onderzoek uitging bleken er in de buurt een stel oude olieblikken te liggen die door de temperatuur verandering echt een harde knal produceerde.
Zo ziet u maar, niet alles is wat het lijkt.
Er zijn dus nog genoeg avonturen plekjes te vinden in Europa als u al die “Stellplatzen” en overvolle tolerantie plekken zat bent.
Flip en Trijn Verburgh