Dordrecht mei
2009
ontv.22 mei
2009
Tijdens onze overwintering heeft er op maandag 13
april 2009 er een insluiping in onze camper plaats gevonden. Het kan iedereen
overkomen, blijkt nu, dus zeg nooit nooit !! Aangezien de vakantie weer voor de
deur staat wil ik via dit ingezonden stukje iedereen die op vakantie gaat met
camper of caravan waarschuwen.
Hierbij een klein verslag van het gebeurde….
INSLUIPING
CAMPER OP MAANDAG 13 APRIL 2009
Op maandag 13 april 2009 stopten we rond 14 uur met
onze camper in Vinaros (Spanje) bij de Lidl om boodschappen te gaan
doen. Bij terugkomst werden de boodschappen verdeeld, wat binnen moest zijn
legden we op de bank en de tafel in de camper, en de rest moest in een
bergruimte achter onder de doucheruimte aan de andere zijde van de camper.
Terwijl mijn vrouw de boodschappen in de camper aan het inruimen was, was ik
bezig met het verstouwen van de flessen frisdrank, bier, groenten, boter enz.
Doch aangezien het die dag erg stormde, waaide het boodschappenkarretje steeds
weg richting de andere geparkeerde auto’s. Aangezien mijn vrouw mij, denk ik,
verschillende keren had horen mopperen schoot ze mij te hulp. Ze stapte de
camper uit en deed de deur achter zich dicht (helaas niet op slot !!), onze
hond bleef achter in de camper. Terwijl mijn vrouw het boodschappenkarretje
vasthield, verstouwde ik wat flessen…… En ineens hoorde ik een kastje in de
camper open en dichtgaan, ik zat op mijn knieën, dus mijn vrouw holde naar de
deur en zag nog net een man van Marokkaanse afkomst de deur uitkomen en deze
zachtjes sluiten. Daarop riep ze mij, ik stond inmiddels al en rende om de
camper heen en kon de man nog net bij zijn lurven pakken.
Ik vroeg hem wat hij in mijn camper deed, doch kreeg
alleen wat Spaans gebrabbel te horen. Terwijl ik hem wat steviger vastpakte, en
hem nogmaals vroeg wat hij in mijn camper te zoeken had, stak hij zijn beide
handen omhoog, en zei sorry, sorry. (op zijn Spaans).
Dat was voor mij een soort teken dat de man niets
kon hebben weggenomen, we waren hem te vlug afgeweest dachten we, want de
insluiping had nog géén minuut geduurd !! Daarna liet ik de man los en liep hij
gewoon weg (niet rennend). Mijn vrouw was in de camper en zag dat mijn KODAK
fototoestel (compleet met fototas en inhoud) weg was. Daarop rende ik gelijk in
de richting waarin de insluiper was gelopen. Helaas heb ik die man niet meer
gevonden, ik heb nog gezocht bij de Sabeco en de Aldi (de
dichtstbijzijnde supermarkten op loopafstand), doch helaas, geen spoor. En ook
nog eens op het grote parkeerterrein voor de Sabeco, doch helaas.
Na het inruimen van de andere boodschappen reden we
naar de overnachtingsplek. Terwijl we op de hoofdweg (N340) reden, zag mijn
vrouw de bewuste man bij een wit bestelbusje staan op het parkeerterrein bij de
Sabeco, en ze zei me om te keren en terug te gaan naar de parking.
Vlak naast het busje zijn we gestopt, waar minimaal
6 personen van Marokkaanse afkomst in zaten. Onmiddellijk werden alle gordijnen
achterin dichtgeschoven. Gelijk pakte mijn vrouw potlood en papier en heeft de
gegevens van de auto genoteerd. Toen ze dat zagen werd de bus gestart en reden
ze weg, we zijn ze gevolgd, maar een busje is sneller dan een camper…..
Daarop zijn we naar de Guardia Civil gereden
en hebben ons verhaal, en ook aangifte van insluiping gedaan. Helaas sprak de
dienstdoende dame héél slecht Engels, dus het opmaken van de aangifte duurde
héél lang.
De Guardia Civil is gelijk op zoek gegaan
naar de auto, daar ze nog in de buurt waren. Ook ik heb mijn Spaanse telefoonnummer
achtergelaten. We zijn bewust nog 14 dagen in Spanje gebleven in de hoop dat
men ons zou bellen. Helaas. Daarna zijn we richting Nederland vertrokken.
Een geluk bij een ongeluk
was, dat ik mijn portemonnee en buiktasje (met daarin alle papieren, paspoorten,
sleutels, reservesleutels enz.) om heb gehouden tijdens het wegzetten van de
boodschappen. Normaal leg ik ze op de bank of de tafel, want mijn vrouw is dan
binnen, en dan was ik alles kwijt geweest, met alle ellende van dien.
Mijn
eindconclusie, zeker met de vakanties voor de deur, is als volgt :
Mensen let op, je wordt op
allerlei manieren in de gaten gehouden als je stopt voor boodschappen vooral
bij supermarkten. Zelfs onze hond in de camper was geen reden om niet vlug naar
binnen te gaan. Ik vermoed dat deze man al rond de camper gelopen heeft toen
wij in de Supermarkt waren. Wij gaan in elk geval nooit meer
samen de winkels in, er blijft er altijd één in de camper achter. Ik zal niet
mijn naam onder het ingezonden stukje zetten, maar die is wel bekend bij de
redactie.
Een
camperaar