Brief uit Methana Woensdag, 17 september 2008-09-17

Beste vrienden,

Deze brief schrijven we in Methana, een van onze graag bezochte plekken op de Peleponesus.

Methana is de grootste plaats op het schiereiland Methanon en ligt aan de Golf van Saronikos.

Op de kaart kijk je naar Athene, daar tegenover ligt het eiland Egina en een stukje verder naar het zuidwesten is Methana te vinden. Via een zeer bochtige, stijgende en dalende weg is Methana te bereiken.

Je ruikt het al van verre, een lucht van zwavel, waar je echter heel snel aan went.

Meteen bij het binnenrijden van de bebouwing zie je aan de linkerkant van de weg, twee grote lage gebouwen waar een grijzig blauwe grote vijver voor ligt, dat is het kuuroord.

Hier kunnen de bezoekers hun speciale baden en spa’s nemen.Irene is er binnen geweest en heeft de modder en andere baden bekeken. Ons werd verteld, dat die behandelingen heel geneeskrachtig zijn voor allerlei zaken en dikwijls door de Griekse artsen worden voorgeschreven en die dan ook betaald worden door het Griekse ziekenfonds. En aangezien het vooral ouderen zijn die hier gebruik van maken is Methana een stad waarin je struikelt over onze leeftijdsgenoten.

De hele stad bestaat eigenlijk alleen maar uit pensions en hotels. Daar horen dan ook de talloze restaurants bij.

Voor de eigen bevolking en de zelfverzorgers zijn er de middenstanders met hun bakkerijen, slagerijen, groentewinkels en supermarkten. En natuurlijk niet de winkels van Sinkel te vergeten, want ook hier hebben ze ondernemers, die , net zoals in Ouddorp, een bazaar bedrijven.

Een van de slagers heeft voorin de zaak een grote grill, waaraan wel 20 kippen en enkele speenvarkens, ingesmeerd met kruiden ronddraaien. We kunnen de kippen aanbevelen, niet van die bleke, met water volgespoten weke beesten maar stevig, smakelijk vlees van een kip, die zijn graantjes en wormen nog zelf bij elkaar heeft mogen scharrelen.

Bij binnenkomst van Methana heb je rechts de, vrij grote, jachthaven, beschermd door een lange, brede vingerpier, die ook meteen een voormalig eilandje met het vasteland verbindt.

De binnenzijde van de pier is voor de vissers en de andere zijde heeft het strand.

Op het eilandje natuurlijk een fraaie Byzantijnse kerk, er zal in de heidense periode wel een tempel op gestaan hebben, zoals bij zoveel haveninvaarten in Griekenland.

Het strand bestaat uit wat donker zand en heel veel stenen, het zijn heel aparte stenen, een soort van compositie stenen, die door het voordurende gerol door de zee afgerond zijn.

Ze maken het lopen wel wat moeilijk dus waterschoenen zijn voor een koele duik aan te bevelen.

Gelukkig is hier nog een goedwerkende douche met forse straal te vinden want op heel veel Griekse stranden is het water afgesloten.

De vingerpier is een geliefde wandelplaats, vooral ’s avonds, en dan wordt de pier ook voor alle verkeer afgesloten. Dan lopen werkelijk honderden mensen het 400meter lange stuk geasfalteerde weg naar het eilandje en weer terug. Een wandelingetje voordat ze aan tafel gaan want vanaf acht uur zijn de tafeltjes op de terrassen van de restaurant goed bezet.

Toch als je met de badgasten praat, want ze laten graag zien dat ze Engels of Duits spreken, klagen ze allemaal over de gestegen kosten van levensonderhoud en ja, dat hebben wij ook gemerkt, voor de goedkoopte hoef je hier niet naar toe te gaan.

Gisteren , op Prinsjesdag, zagen we de Nederlandse dieselprijs aan de pomp en die was al net zo hoog als de Griekse dieselprijs. Verbazend eigenlijk want bijna alle levensmiddelen vallen hier onder het lagere 9% BTW-tarief.

Nog een verandering is, dat je nu letterlijk overal in Griekenland bij betaling een kassabon krijgt, zonder mag je de winkel of het lokaal niet uit.

Blijkbaar is de Griekse FIOD zwaar aan het controleren geslagen om de grijs/zwarte handel terug te dringen. Maar toch, bij de stalletjes langs de weg of bij de vrouwtjes op hun stoelen onder een boom, die zakjes met gedroogde kruiden verkopen, zijn nog geen elektronische rekenmachines gesignaleerd.

Aan de waterkant van het stadje is ook een fraaie brede boulevard gebouwd, ook hier is de Europesche Unie weer bezig geweest, deze staat vol met tafeltjes van de restaurants.

Aan de haaks op de boulevard gebouwde pier van een goede 220 meter lengte leggen dagelijks van 6.00 ’s morgens tot 22.00 ’s avonds ,om de 2 à 3 uur, de ferry’s aan.

Vroeger kwam hier ook de Flying Dolphin, een draagvleugelboot, maar die zien we nu alleen in de verte de snelle reis naar Poros en verder naar Ermioni en Porto Heli maken.

Van hieruit gaan de veerboten naar Egina en dan naar Pireas of de andere kant op naar Poros, Hydra en als verste haven Ermioni. Over het algemeen hoor je ze met hun zware stampende motoren al een 10 minuten van te voren aankomen. Met een behoorlijke snelheid maken ze met de motoren op achteruit voor de pier een heuse heupzwaai, laten de achterklep zakken, maken twee trossen vast, mensen en auto’s stromen van boord en dan is de veerboot binnen de 10 minuten weer verdwenen. Heel even zijn er dan grotere golven op het strand want normaal, met het beetje wind wat we tot nu toe hebben gehad is het een kabbelend zeetje.

Op het stukje van de kustlijn van de Peleponesus, dat we tot nu toe bereden hebben is maar weinig te zien van de uitgebreide bosbranden van vorig jaar.

Maar als je dan door een stuk verbrande helling rijdt is het ook een troosteloos gezicht, al die zwart geblakerde bomen. Je ruikt het ook echt nog.

Ook dit jaar hebben we twee keer blusvliegtuigen zien vliegen maar we zagen geen rook of vuur, de brand moet dus ergens in het binnenland zijn geweest.

Deze weken hebben we vanaf Iqoumenitsa de kustweg naar het zuiden genomen, waren op Levkas en reden over de fraaie brug van Patras.

Van daaruit naar Korinthe, de passage van schepen door dat kanaal blijft altijd indrukwekkend, toen naar Epidaurus en toen zijn we hier beland.

Morgen gaan we weer verder, dan zijn we hier 3 dagen geweest en hebben onderhand alle winkels goed bekeken en in de heldere zee alle vissen geteld. Nafplio is ons volgende doel.

Zoals jullie wel gemerkt hebben, gaat het ons goed en genieten we dagelijks van ons verblijf in Hellas.

We vinden steeds weer bekende en onbekende plekken langs de zee, zwemmen dagelijks meerdere malen, zijn ondanks dat we de volle zon mijden toch bruingebakken en eten met mate van de Griekse specialiteiten zoals Gavros ( gefrituurde kleine visjes ) of inktvisjes.

Zei ik al dat zelfs de tomaten, de komkommers en niet te vergeten de karbonaden hier lekkerder smaken, dan die we kunnen kopen in Holland? Ook de druiven, die witte kleintjes, die zoete zijn zalig. Het is dus genieten, zeker van de dagelijkse overvloedige zon.

Vrienden, we zetten er een punt achter, hartelijke groeten uit Griekenland van Irene en Jos Verweij

TERUG NAAR PRIKBORD

PS Daar we hier nog geen internetgelegenheid hebben kunnen ontdekken zal het mogelijk even duren totdat we dit epistel kunnen versturen.