POLITIE KAN OOK GEEN POLITIE ZIJN.

Wij stonden net een half uur . met de Camper, geparkeerd in Villajoyosa, País Valenciano, Spanje.

Op een Parking aan de boulevard, wat misschien een te buitensporige benaming is voor dat plekje aan de kust.

Twee passerende motor agenten stopten, noteerden ons kenteken op een officieel uitziend papier, met een Spaanse tekst, en vertelde ons dat dit een waarschuwing was.

Wij mochten hier niet overnachten. Om 18.00 uur moesten wij wegwezen.

We besloten de rest van de dag, toch op het plekje te blijven en dan ’s avonds maar in het volgende dorp te overnachten.

Pakweg om 16.00 uur zagen wij een donker blauwe volkswagen polo, met drie mannen er in. Deze figuren stonden pakweg een half uur naar onze Camper te kijken, en uiteindelijk stapten er 2 mannen uit. Ze waren netjes in marine blauwe kostuums gekleed en droegen een portofoon, en liepen om onze Camper heen, terwijl zij in het Spaans in de Portofoon brabbelde.

De man ging zo dicht bij de auto (ons) staan, dat ik in ieder geval, zag en hoorde, dat hij ons kenteken en “hollandesses” in de microfoon van de portofoon sprak.

Wij vonden het allemaal maar vreemd.

Wij gingen de Camper in, sloten de deur, en wilde wegrijden.

Daar werd er al op de deur gebonsd. Ik vroeg wat de ‘heren’ wilden, en er werd mij - kort - een legitimatie bewijs onder de neus gehouden en in het Spaans zeiden ze; Policia Narcotica Controle.

Por Favor, of ik maar uit de auto wilde komen, want die wilde ze op drugs controleren.

Nogal overrompelt, door dit autoritaire gedrag, zei ik dat ik niet uit de auto kwam maar dat ze wel binnen konden komen om op drugs te controleren.

Tenslotte hadden wij niets te verbergen.

Ik zei tegen mijn vrouw; Let goed op dat ze niets pikken.

Er kwam een apparaatje aan te pas bij de ‘heren’ en dat werd langs de kasten gehaald. Er werd overal geklopt, en de inhoud van onze kastjes werd bekeken.

Natuurlijk vonden zij ons kluisje. Dat moest open, om de inhoud te bekijken.

Nu moeten we goed opletten hoor, zei ik, en opende ons kluisje, waar de paspoorten en onze giropassen en creditcards zich in bevonden, plus wat andere reis papieren.

Ik moest deze zaken op de tafel leggen. Onze paspoort nummers, en onze Creditcard nummers werden in de Portofoon gesproken.

Er kwam, in het Spaans natuurlijk, een reactie uit de Portofoon, , en er werd een apparaat te voorschijn getoverd, waar onze creditcards en giro pasjes doorheen gehaald werden. (ingelezen?)

Dit was volgens de ‘heren’ bedoelt om te controleren of de pasjes niet gestolen waren.

Ze vroegen aan mijn vrouw haar pinnummers van de kaarten. Ik zei ; Jezus dat wordt te gek hoor, niks zeggen. Ik zei tegen hun dat ik nu de Politie ging bellen, het nummer hiervan stond tenslotte op de waarschuwing die we die ochtend gekregen hadden.

Ik wilde nu eerst hun verhaal maar eens checken.

Ik pakte mijn telefoon en als door een wonder spraken de ‘heren’ook opeens gebrekkig Duits.

Nein nein alles war okay… wir haben nieks gefoenden. Auf wiedersehen.

En weg waren ze.

We keken nog eens goed rond maar we misten niets. Daardoor was ik trouwens wel net te laat om hun kenteken te noteren.

Eind goed al goed dachten we. Niets gebeurd. Toch zat de situatie mij niet lekker, en de volgende dag heb ik de helpdesk van de creditcard maatschappij gebeld en hun het verhaal verteld.

Wat denkt u…..Ja natuurlijk……er was al een kwartier na het gebeurde, voor meer dan 2000 Euro, op onze creditkaarten gekocht, en er was die ochtend, voordat ik belde, al weer 3 keer mee getankt en telkens bij andere tankstations, gelijk voor tientallen euro’s boodschappen gedaan, in de winkels die bij de tankstations horen.

Natuurlijk hebben we direct al onze passen laten blokkeren, en aangifte gedaan.

Tijdens de aangifte vertelde de Guardia Civil ons dat, als zij een drugs controle houden, zij minimaal met 2 herkenbare officiële auto’s komen, en minstens met 6 man ook in uniform.

In burger verklede politie agenten doen deze controles niet.

Hun raad bij deze is dan ook. Wordt u, zoals ons, aangesproken voor controle, vraag om de legitimatie. Pak deze aan, houdt hem vast, en bel dan 062 = Guardia Civiel en vraag of de naam bekend is bij de dienstdoende agent.

Makkelijker gezegd dan gedaan natuurlijk.

Afijn onnodig te zeggen dat wij er mooi ingestonken zijn, en ik hoop dat het voor u een waarschuwing is, zodat u er ook niet intuint.

Joke en Simon Janssen.