Camper plaats Servas in Frankrijk.
Begin November 2003.
Een ‘Gas’ overval.
Je denkt altijd enge dingen gebeuren bij een ander maar helaas , dit maal waren wij aan de beurt.
Het verhaal…..
Wij waren nog wakker geweest om ongeveer 4uur om te plassen, en dan kijk ik altijd nog even naar buiten niks aan de hand.
Het was wel slecht weer, regen en wind, maar wij lagen lekker droog dus zijn wij weer verder gaan slapen.
Er stonden trouwens nog 2 campers achter ons en één Camper stond een beetje achteraf…. nu naderhand, denken wij te weten waarom!
Ik word wakker om 6.30 en schijn met mijn lantaarn op de grond.
Ik voelde dat er iets loos was.
De kleine kussens lagen op de grond.
Ik riep cita…. dat is onze hond, maar geen reactie.
Ik raakte in paniek, want de hond was er dus schijnbaar niet… Ik vloog uit mijn bed, en merkte dat er vanuit de voorcabine een stevige wind naar binnen waaide.
Net als elke avond, hadden wij de portieren met kettingen aan elkaar verbonden, zelfs met een slot er op.
Tot mijn grote schrik zie ik onze hond “cita” buiten staan.
Nou eigenlijk besef je niet direct wat er gebeurd is, op zo’n moment.
Ik schreeuw om Hans (mijn man) die dus pas wakker schrok van mijn stem.
Ik roep de hond binnen, en kijk gelijk naar buiten niks te zien.
We zien nu pas dat het kleine raam van de voor cabine er uit is gesneden,
en toen waarschijnlijk het grote raam naar beneden is gedraaid.
Hoe kan dat nu?
Normaal ben ik van een zuchtje al wakker en nu zijn ‘ze’ in de camper geweest en langs mijn bed gelopen.
Wij zijn waarschijnlijk met ‘iets’verdoofd.
Normaal slaat de hond ook altijd aan.
Hij begint al te grommen als er iemand voorbij loopt, maar die heeft natuurlijk ook een dosis gas gehad.
Dat is wel een ‘rot’gevoel.
Hans is naar buiten gegaan, waar hij zijn broek vond met zijn sleutels er boven op.
Dat vonden we wel wat vreemd. Ook het raam lag er keurig bij.
5 minuten later (6.40 uur) vertrekt opeens die camper die zo achteraf stond.
Daar hadden we misschien beter op moeten letten, maar wie denkt daar nu aan?
We zijn onmiddellijk gaan bellen met Holland om mijn bank pasje te blokkeren.
We hadden gelukkig nog een telefoon.
Toen ben ik gaan zoeken op die parkeerplaats.
En daar vond ik mijn portemonnee met alles er in ook mijn pin pas dus weer naar Holland gebeld.
Daar hoorde we dat er al was geprobeerd was te pinnen.
Dat was toch erg merkwaardig om 6.10 hadden ze het geprobeerd en om 6.40 ging die camper rijden en daar (waar die Camper gestaan had) vond ik ook mijn portemonnee dat is toch op zijn minst raar.
Ik kon niks meer terug draaien dus voorlopig zit ik zonder bank pasje.
De moraal van dit verhaal is dat als ‘ze’ gas gebruiken je nergens meer bent.
Ze spuiten het gewoon bij de koelkast er in en je merkt er niks van.
Zeggen ze thuis…… je had op de tolweg moeten gaan.
Ik ben echter van mening dat het daar op die parkings nog gevaarlijker is dan ‘ergens’ onderweg op de route nationaal.
Bij deze willen we dus iedereen waarschuwen voor dit soort praktijken. En.......vertrouw ook niet blindelings maar elke Camper die naast u komt staan.
Onze ingebouwde kluis heeft trouwens wel zijn waarde bewezen. Die konden ze schijnbaar niet open krijgen.
Groetjes en veel Kamperplezier van Hans en Yvonne .